Κάποτε, όταν ήμουν φοιτήτρια, είχα σχέση από απόσταση με τον τώρα σύζυγό μου. Εκείνος ζούσε στην Κορέα, εγώ σπούδαζα στην Ελλάδα. Ήταν δύσκολο, απαιτούσε υπομονή, commitment, επικοινωνία. Δεν ήταν για όλους — και αυτό το ήξερα. Αυτό που δεν ήξερα, όμως, ήταν πόσοι γύρω μου θα έκαναν τα πάντα για να μου αποδείξουν ότι δεν γίνεται να είσαι πιστός σε τέτοια σχέση.
Το άκουσα ξανά και ξανά:
“Καλέ, είσαι σίγουρη ότι δεν σε απατά;”
“Τι; Από τόσο μακριά; Πώς αντέχεις;”
“Εμείς εδώ είμαστε τόσοι ωραίοι, γιατί πήρες Κορεάτη;”
Αυτά δεν τα έλεγαν ούτε από αγάπη ούτε από ενδιαφέρον. Τα έλεγαν με υπονοούμενο, ειρωνεία, ή και ξεκάθαρη ζήλια.
Το πιο υποκριτικό όμως; Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν κι εκείνοι σχέσεις από απόσταση. Οι ίδιοι που μου έλεγαν “δεν κρατάνε αυτά”, έβγαιναν κάθε Σάββατο με κάποιον/α από το πανεπιστήμιο ή το γυμναστήριο, και μετά πόσταραν story με καρδούλες και αγκαλιές για το αγόρι/κορίτσι τους που ζούσε σε άλλη πόλη. Και φυσικά κανένας δεν το παραδεχόταν.
Το χειρότερο κομμάτι; Οι άντρες που θεωρούσαν το cheating… φυσιολογικό
Είχα πει πολλές φορές “έχω σχέση”. Και είχα ακούσει το εξής σοκαριστικό:
“Ε και; Όλοι απατούν.”
Σοβαρά; Αυτό είναι το επιχείρημα; Ότι επειδή εσείς απατάτε, άρα πρέπει να το θεωρώ κι εγώ δεδομένο;
Το πιο ανησυχητικό ήταν η φυσικότητα με την οποία το έλεγαν. Σαν να μου έλεγαν “βρέχει σήμερα”.
Και ξέρεις κάτι; Δεν είναι μόνο θράσος. Είναι και μια απίστευτη ελαφρότητα με την οποία κάποιοι αντιμετωπίζουν τα συναισθήματα των άλλων. Σαν να μην έχει σημασία τίποτα πέρα από την ευκολία τους.
Όταν τους έλεγα ότι ο σύντροφός μου ήταν “καλύτερος”…
Εδώ ενοχλούνταν. Όταν έλεγα ότι ο τότε σύντροφός μου με φρόντιζε, με σεβόταν, δεν με έβαζε σε χειριστικές καταστάσεις, κάποιοι άντρες το έπαιρναν προσωπικά. Το “καλύτερος” δεν το άκουγαν ως πιο ώριμος, πιο ευγενικός, πιο υποστηρικτικός. Το άκουγαν ως “καλύτερος στο σεξ”. Και εκεί άρχιζε το αστείρευτο σύμπλεγμα.
Τι να σου πω; Ίσως επειδή πολλοί θεωρούν ότι η αξία τους καθορίζεται αποκλειστικά από τη σεξουαλικότητα τους. Όχι από τη συμπεριφορά, την ενσυναίσθηση ή την ικανότητα τους να χτίσουν μια σχέση με σεβασμό.
Η αλήθεια για τις σχέσεις από απόσταση
Δεν είναι για όλους. Και δεν πρέπει να είναι.
Θέλει δύναμη. Θέλει να μπορείς να κάνεις skip την άμεση ευκολία για κάτι βαθύτερο.
Θέλει κοινό όραμα, στόχους, καθημερινή επικοινωνία και μεγάλη δόση ωριμότητας.
Αλλά ξέρεις τι δεν θέλει;
Να προσποιείσαι ότι είσαι σε σχέση ενώ απατάς.
Να προβάλλεις τη δική σου ενοχή πάνω στους άλλους.
Να μειώνεις ανθρώπους που απλώς προσπαθούν, επειδή εσύ δεν είχες το θάρρος να προσπαθήσεις ποτέ.
Το ότι εσείς απατούσατε, δεν σημαίνει ότι όλοι είμαστε ίδιοι.
Δεν θα απολογηθώ που δεν απατούσα. Δεν θα απολογηθώ που αγαπούσα κάποιον που ήταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά δίπλα μου με τρόπους που μερικοί δεν είναι ούτε σε διπλανό τραπέζι.
Η σχέση μου άντεξε. Μετατράπηκε σε γάμο, οικογένεια, νέα πατρίδα. Και όσο κι αν προσπάθησαν κάποιοι να με κάνουν να αμφιβάλλω, κράτησα μέσα μου ένα πράγμα: αυτό που για άλλους είναι δύσκολο, για εμάς ήταν επιλογή. Συνειδητή, ουσιαστική και αληθινή.
Αν λοιπόν έχεις να πεις “όλοι απατούν”, κράτα το για τον εαυτό σου.
Ίσως απλώς δεν έχεις ζήσει κάτι που αξίζει να μην το προδώσεις.
Subscribe to my blog
Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, μπορείς να γραφτείς στο newsletter μου. Δεν στέλνω spam — μόνο αυθεντικές ιστορίες, σκέψεις και travel/life tips από την Κορέα και την καθημερινότητα μου ανάμεσα σε δύο κόσμους.
the mean brunette 